ŚLAZ DZIKI (MALVA SYLVESTRIS) LIŚĆ - ZIOŁO

Napar i smak zioła

Napar wybrzmiewa cudownymi miodowymi tonami, a w smaku wyczuwalna jest przyjemna słodycz z linią trawiastości.

Pochodzenie zioła

Ślaz dziki (po łacinie Malva sylvestris) jest rośliną wieloletnią pierwotnie pochodzącą ze wschodniej części Morza Śródziemnego. Jednak stopniowo rozprzestrzenił się na inne kontynenty. Można go również spotkać w niektórych miejscach w Polsce, rośnie głównie na łąkach i rumowiskach. Już na początku naszej ery grecki farmaceuta i botanik Dioscorides zauważył, że ślaz uprawiany celowo ma bardziej intensywny wpływ na zdrowie człowieka, niż ten rosnący dziko. A biorąc pod uwagę obecne różnice w jakości środowiska należy się z nim zdecydowanie zgodzić.

Ślaz dziki ma około półtora metra wysokości i przy pierwszym kontakcie przyciąga uwagę pięknie ubarwionymi kwiatami oraz stosunkowo dużymi dłoniastymi liśćmi. Uprawiany na większych obszarach może z oddali przypominać sławne pola lawendy we francuskiej Prowansji.

Zbiory odbywają się końcem wiosny bądź w trakcie lata. Liście ślazu są bardzo popularne nie tylko ze względu na ich dobroczynny wpływ na zdrowie, ale także wyśmienity smak. Świeże można gotować tak samo jak na przykład szpinak, suszone są powszechnie dodawane do potraw jako przyprawa, a ich aromat można porównać na przykład z oregano.

Suszone liście mają też inne zastosowanie. Najczęściej są wykorzystywane do przygotowania naparu, który przyjemnie zaskakuje orzeźwiającą słodkością podkreśloną ziołowymi nutkami. Powstały w ten sposób płyn doskonale nadaje się do stosowania zewnętrznego, przykładowo zaleca się dodawanie zawartości jednego lub dwóch dzbanków do kąpieli w wannie. Wspaniałe właściwości mają macerowane liście Ślazu dzikiego, a także syrop przygotowany z nich w domu (w wersji dla dorosłych można dodać kilka kropli rumu). Bez względu na to, jaki wariant wybierzecie, na pewno zrobicie coś pożytecznego dla swojego zdrowia a dodatkowo sprawicie przyjemność swoim kubkom smakowym.