YU CHI RED JADE – CZARNA HERBATA

Napar i smak herbaty

Liście Yu Chi Red Jade, skręcone w eleganckie paski, po zaparzeniu w gorącej wodzie nabierają głębokiego, pomarańczowo-rubinowego koloru. Aromat jest bogaty, owocowy i czysty, przypominający sad dojrzewających śliwek. Smak Red Jade można opisać jako delikatny, a jednocześnie wyrazisty. Wyczujesz w nim słodkie nuty owocowe, lekko pikantny cynamon i delikatny posmak świeżego mentolu. Ponadto, herbata jest zaskakująco bogata i odkrywa nowe pokłady smaku po wielokrotnym zaparzeniu, co potwierdza jej reputację jednej z najlepszych tajwańskich czarnych herbat.

Pochodzenie herbaty

Czarna herbata Red Jade (TTES nr 18) pochodzi z malowniczego miasteczka Yuchi w hrabstwie Nantou, gdzie spowite mgłą wzgórza wznoszą się nad jeziorem Sun Moon i gdzie historia tajwańskiej herbaty jest pisana od ponad wieku. To właśnie tutaj Japończycy zaczęli zakładać plantacje herbaty w pierwszej połowie XX wieku.

Po wojnie herbata ustąpiła miejsca innym uprawom, ale prawdziwy renesans przeżyła po niszczycielskim trzęsieniu ziemi w 1999 roku. Lokalni rolnicy ponownie zdali sobie sprawę z idealnych warunków do uprawy chińskich drzew herbacianych (Camellia sinensis) i ponownie zajęli się sadzeniem. Odkryli również, że odmiana TTES nr 18, znana jako Red Jade, wyjątkowo dobrze sprawdza się w tym regionie. Jej głębokie korzenie przyczyniają się do stabilności gleby, a liście dają napar, który szybko zyskuje uznanie koneserów herbaty na całym świecie.

Historii Red Jade nie można jednak oddzielić od szerszej historii tajwańskiego przemysłu herbacianego. W XIX wieku, wkrótce po otwarciu portów, handlarz John Dodd przywiózł na wyspę pierwszy model eksportu herbat, a w ciągu kilku dekad niewielkie zbiory przekształciły się w miliony funtów herbaty. W tamtym czasie była ona przeznaczona głównie do eksportu do Europy i Ameryki, pomagając Tajwanowi w zaistnieniu na światowej mapie herbaty.

Kluczową rolę odegrała również Stacja Badawczo-Rozwojowa Herbaty (TRES), instytut badawczy założony na początku XX wieku, który stał się miejscem powstawania nowych odmian. To właśnie tam powstała odmiana TTES nr 18, wyjątkowe skrzyżowanie odmiany asamskiej z dziką odmianą tajwańską, której unikalny charakter do dziś reprezentuje to, co najlepsze w lokalnej tradycji herbacianej.

Tajwan znany jest dziś przede wszystkim z oolongów, które stanowią większość produkcji, ale to Nantou i jego okolice dowodzą, że czarna herbata może być równie wyjątkowa i niepowtarzalna. Rocznie z około 20 000 hektarów plantacji herbaty pozyskuje się około 15–20 tysięcy ton herbaty, i choć jest to stosunkowo niewielka ilość w skali globalnej, jakość i renoma tajwańskich herbat są wyjątkowe.