Pu-erh Słodka Dynia

Napar i smak herbaty

Napar jest ciemny, głęboki bursztynowy, aż po czerwono - brązowy, z ciepłą, jesienną nutą, która nadaje Pu-erh oraz krokosz barwierski. Najbardziej wyraźnie wyczuwalna jest słodka dynia, podkreślona aromatem cynamonu. W tle rozwija się delikatny, ziemisty Pu-erh, na którym słodycz owoców i warzyw w pełni się uwydatnia.

Smak jest pełny, łagodny i rozgrzewający, a posmak długi i przyjemnie korzenny.

Pochodzenie herbaty

Sercem tej mieszanki jest Pu-erh jedna z najbardziej tajemniczych herbat świata. pochodzi z południowo - zachodniej chińskiej prowincji Junnan, a z jego nazwą wiąże się piękna legenda. Mówi się, że przez długi czas herbata nie miała żadnej nazwy. Gdy w 1725 roku przywieziono ja na cesarski dwór, cesarz zapytał, jak właściwie nazywa się napój, którym był tak oczarowany. Kupiec nie znał jednak jego nazwy, więc przynajmniej region, z którego pochodziła herbata Pu-erh. I tak nazwa już przy niej pozostała.

Wyjątkowym czyni go sposób przetwarzania. W przeciwieństwie do większości innych herbat Pu-erh poddawany jest dodatkowej fermentacji i z biegiem czasu nadal się rozwija, dojrzewając podobnie jak wino. W tym przypadku wiek jest raczej zaletą niż wadą. Wokół Pu-erh zgromadziła się czwórka składników, bez których jesień nie byłaby jesienią: jabłka, gruszki, dynia i marchew. Jabłka i gruszki są uprawiane w naszej części Europy od stuleci, a oba owoce zawierają pektyny, czyli rodzaj rozpuszczalnego błonnika, oraz witaminę C, która wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i pomaga chronić komórki przed stresem oksydacyjnym.

Dynia i marchew dostarczają beta - karotenu pomarańczowego barwnika, z którego organizm wytwarza witaminę A. Przyczynia się do utrzymania prawidłowego widzenia, wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego oraz pomaga zachować zdrową skórę. Co ciekawe, pomarańczowa marchew wcale nie była oczywistością. Przez większośc swojej historii marchew była fioletowa, żóta lub biała, tę pomarańczową , którą dziś uznajemy za standardową, rozpowszechnili na świecie dopiero holenderscy ogrodnicy. A dynia? Choć na co dzień zaliczamy ją do warzyw, z botanicznego punktu widzenia jest jagodą.

Ostatnie słowo do krokosza barwierskiego, a dokładniej jego płatków. Bywa nazywany Fałszywym szafranem. W czasach, gdy na prawdziwy szafran mogli sobie pozwolić nieliczni, krokosz wykorzystywano do barwienia potraw na intensywny żółty i pomarańczowy kolor. Sportowców z pewnością ucieszy jeszcze jedna rzecz krokosz bywa kojarzony ze wspieraniem wzrostu masy mięśniowej.