LAPACHO MATTO GROSSO - proszek

Kolor i smak naparu

Odwar ze zmielonej kory ma brązowy odcień. Aromat zaskoczy Was kombinacją dębowego drzewa i wanilii.

Pochodzenie lapacho

Lapacho pochodzi z drzewa tak samo się nazywającego o łacińskiej nazwie Tabebuia impetiginosa. Znane jest również jako Drzewo Bogów lub drzewo trąbkowe ze względu na kształt jego kwiatów. Nazwę Pau d´Arco nadali mu kolonizujący te tereny Portugalczycy. Oznacza to łuk, gdyż tą broń między innymi wytwarzano z twardego i wytrzymałego drewna tej rośliny. Tabebuia impetiginosa zazwyczaj rośnie w centralnej części Ameryki Południowej a wiek niektórych drzew szacowany jest na 700 lat.

Magiczna moc czerwonawej kory wewnętrznej została prawdopodobnie odkryta przez słynnych starożytnych uzdrowicieli zwanych kallawaya. Ich przedstawiciele należeli do szanowanych felczerów rodziny królewskiej w Imperium Inków. Inkowie byli zafascynowani leczniczą mocą Lapacho i szybko rozpowszechnili wiedzę o jej właściwościach w innych częściach Ameryki Południowej i na Karaibach.

Około ćwierć wieku temu przedstawiciele społeczności naukowej zaczęli zgłębiać tajemnice Lapacho Wiele badań potwierdziło wysoką zawartość dobroczynnych dla organizmu substancji, na czele z lapacholem, saponinami i flawonoidami. W ten sposób potwierdzili to, co szamani wiedzieli już od dawien dawna. Lapacho potrafi zwalczać na przykład różnego rodzaju bakterie i wirusy, uśmierza ból i pomaga łagodzić nieprzyjemne objawy alergii.

Niema się więc czemu dziwić, że mieszkańcy południowoamerykańskiego kontynentu niezmiernie cenią sobie Lapacho. Na przykład w Paragwaju uznano je za drzewo narodowe. W związku z tym sam zbiór kory prowadzony jest z wyjątkową ostrożnością, aby nie wyrządzić roślinie krzywdy. Zeskrobane Lapacho jest przechowywane w ciemnym pomieszczeniu, gdzie suszone jest strumieniem ciepłego powietrza a następnie może zostać pokruszone na drobny proszek. Z niego można w łatwy sposób przygotować miksturę przeznaczoną do stosowania zewnętrznego.