KORZEŃ ŁOPIANU (Arctium lappa) - zioło

Pochodzenie zioła

Kto by pomyślał o tym, że łopian może być uważany za przysmak? Japończycy nie mogą się go pod tym względem nachwalić. Nie trzeba szukać daleko, już w średniowieczu korzeń łopianu był uważany za warzywo również w Europie. A dzięki jego niskiej wartości kalorycznej i zaskakująco dobremu smakowi, ponownie zaczyna zyskiwać sobie popularność.

Łopian jest rośliną dwuletnią o korzeniu osiągającym do metra długości. Na pierwszy rzut oka owszem uwagę przyciągają jego ogromne liście, które mogą mieć prawie pół metra średnicy. Rośnie w całej Europie i Azji, a także na surowej Syberii. Preferuje glebę bogatą w humus, dlatego można go spotkać na gruzach i rumowiskach.

Arctium lappa, jak brzmi łacińska nazwa tej rośliny, jest bardzo popularny w Chinach i wcześniej wspomnianej Japonii. Korzenia łopianu dodaje się tutaj do octu jabłkowego, smaży się do jak frytki lub po prostu chrupie na surowo. W Europie te kulinarne zwyczaje nie są rozpowszechnione, jednak ludzie na całym kontynencie delektują się naparem z tego zioła.

Jego przyjmowanie nie jest zalecane kobietom w ciąży oraz osobom zażywającym leki na obniżenie poziomu cukru we krwi, ze względu na ryzyko hipoglikemii. Sam łopian może również regulować ilość cukru. W innych sytuacjach spożywanie w rozsądnych dawkach jest pożądane ale tak, jak w przypadku większości ziół, radzimy robienie krótkiej przerwy po około ośmiu tygodniach przyjmowania.