KOPER WŁOSKI - zioło

Napar i smak zioła

Koper jest przyjemnie słodki, lekko pikantny. Jego napar jest prawie bezbarwny, zioła pachnące. Smakuje łagodnie, pozbawiony ściągających i gorzkich śladów.

Pochodzenie zioła

Koper włoski należy do ziół, które ludzie wykorzystują od tysiąca lat nie tylko jako przyprawę, ale także jako roślinę leczniczą. Z botanicznego punktu widzenia jest to koper włoski (Foeniculum vulgare), aromatyczna roślina z rodziny selerowatych. Dorasta do dwóch metrów wysokości i na pierwszy rzut oka przypomina koper. Ma delikatnie powcinane, nitkowate liście oraz pustą w środku łodygę. Latem na jej szczycie pojawiają się charakterystyczne żółte kwiatostany zebrane w baldachy. Po przekwitnięciu powstają z nich drobne, podłużne owoce jasnozielone do brązowych rozłupek, powszechnie nazywane nasionami kopru włoskiego. To właśnie one są najczęściej wykorzystywaną częścią tej rośliny.

Pierwotną ojczyzną kopru włoskiego są obszary basenu Morza Śródziemnego oraz Azji Mniejszej, skąd stopniowo rozprzestrzenił się na całą Europę i inne części świata. Najlepiej rośnie na słonecznych stanowiskach, w żyznej i umiarkowanie wilgotnej glebie. Obecnie uprawia się go zarówno na polach, jak i w przydomowych ogrodach, a w wielu regionach występuje również w stanie zdziczałym. W polsce koper włoski jest uprawiany w ogrodach przydomowych, na działkach oraz na plantacjach zielarskich.

Koper włoski wyróżnia się intensywnym, aromatycznym zapachem oraz słodko-korzennym smakiem, przypominającym anyż. Swoje charakterystyczne właściwości zawdzięcza przede wszystkim wysokiej zawartości olejków eterycznych. Dzięki temu znajduje szerokie zastosowanie nie tylko w kuchni i ziołolecznictwie, ale również w farmacji i kosmetyce.

Owoce kopru włoskiego zawierają wiele biologicznych aktywnych związków, między innymi:

• olejki eteryczne (przede wszystkim anetol, fenchon i estragol)
• flavonoidy
• kwasy fenolowe
• kwasy tłuszczowe
• witaminy (m.in. witaminę C).