Japan Shincha Yabukita BIO - zielona herbata

Aby zrozumieć piękno herbaty Japan Shincha Yabukita BIO, musimy przyjrzeć się, gdzie tak naprawdę rosła. Region Shizuoka w Japonii jest jednym z tradycyjnych regionów herbacianych, bywa też nazywany "japońską riwierą". Położony jest wzdłuż wybrzeża Oceanu Spokojnego. Nie może jednak narzekać na bezkresne i nudne równiny. Wręcz przeciwnie. Shizuoka charakteryzuje się wzgórzami wznoszącymi się w stromych szczytach górskich. Najsłynniejszym szczytem jest góra Fuji, najwyższa w Japonii i wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wznosi się na wysokość 3 776 m n.p.m., jest otoczony jeziorami i w dużej części pokryty lasami. Przez pięć miesięcy w roku jego szczyt jest ukryty pod śniegiem.

W takim krajobrazie kwitną rośliny herbaciane. Ogrody na dużych wysokościach, duża liczba strumieni i rzek, bujna przyroda, mnóstwo opadów i słońca... nic dziwnego, że mieszkańcy regionu od połowy XIII wieku uprawiają chińskie krzewy herbaciane (Camellia sinensis), a dziś prowincja produkuje 40 procent całej japońskiej herbaty. Specyficzna shincha jest jedną z najbardziej wykwintnych.

W tłumaczeniu słowo „shincha” oznacza coś w rodzaju nowej herbaty, czyli pierwszej zbieranej z plantacji. Niegdyś był to rarytas przeznaczony tylko dla japońskiego cesarza, dziś można go spotkać także u Europejczyka, który wie, co dobre. Zrywanie liści herbaty do produkcji shincha to wielkie wydarzenie, któremu towarzyszy wiele uroczystości. Festiwale ludowe i jarmarki w miastach i małych wioskach mają jeden cel: dać odwiedzającym po raz pierwszy smak zielonej herbaty.

Dlaczego najlepsza jest herbata z wczesnego zbioru, jak wyglądają zbiory i na czym polega przetwarzanie? Liście herbaty zebrane po zimie jako pierwszy (first flush) są bardzo bogate w składniki odżywcze. Nie rosną w chłodne miesiące, po prostu gromadzą rzadkie substancje aromatyczne. Gdy trochę się rozgrzeje, wyrosną młode, delikatne, białe lub jasnozielone pędy, pąki i liście. Oprócz niezwykłego smaku zawierają dużą ilość witamin i aminokwasów, nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz antyoksydantów.

Takie liście zbiera się w regionie Shizuoka zazwyczaj pod koniec kwietnia, ale na dokładną datę zawsze ma wpływ pogoda. Zbiór nazywany jest czasem ichibancha i zaraz po nim następuje shiage, czyli przetwarzanie herbaty. Polega to na krótkim więdnięciu, oddzieleniu łodyg i fragmentów liści oraz delikatnym pieczeniu na dużych patelniach w celu zachowania naturalnego, świeżego smaku.

Wreszcie legenda: Szczęście i radość towarzyszą tym, którzy piją herbatę shincha. Spróbujecie?