Gruziński Oolong Sio

Napar i smak herbaty

Gruzińska herbata oferuje połączenie nut drzewnych, miodowych i owocowych. Uzupełniają je subtelne niuanse palenia i odrobina roślinnej świeżości. Uzyskany smak jest gładki, pełny i lekko słodki. Napar jest pięknie przezroczysty, z subtelną nutą złotego odcienia. Przypomina on kolor wiosennego miodu.

Pochodzenie herbaty

Historia uprawy herbaty w Gruzji sięga początków XIX wieku, kiedy to książę Mamia V. Gurieli, władca Księstwa Guri, wyraził zainteresowanie rozwojem rolnictwa w regionie. W 1809 roku zainspirowało go doświadczenie francuskich botaników, którzy 10 lat wcześniej przywieźli do USA krzew herbaciany Camellia Sinensis. Książę Gurieli zlecił Szkotowi, Jacobowi Montague Marrowi, sprowadzenie rzadkich egzotycznych roślin, w tym krzewów herbacianych, do ogrodów botanicznych. W ten sposób położył podwaliny pod przyszły rozwój przemysłu herbacianego w Gruzji.

Na początku XX wieku Gruzja była już znana jako ważny producent herbaty w ówczesnym Związku Radzieckim. Uprawa herbaty koncentrowała się głównie w zachodniej części Gruzji, zwłaszcza w regionach Guria, Imereti i Adżaria. Herbata ta stała się popularna nie tylko w samej Gruzji, ale także w całej Europie Wschodniej i Rosji, i była ceniona za swój charakterystyczny smak i jakość.

Obecnie uprawa herbaty w Gruzji przeżywa odrodzenie. Jednym z udanych projektów jest produkcja herbaty SIO, która powstała pod kierownictwem Nika Sioridze. Herbata ta została nazwana jego imieniem, a jej technologia produkcji jest inspirowana tradycyjnym przygotowaniem herbaty Oolong, ale z naciskiem na zachowanie gruzińskiej specyfiki. SIO jest przygotowywana z ręcznie zbieranych świeżych liści, co przyczynia się do jej wyjątkowego aromatu i smaku. Proces produkcji jest dostosowany do specyficznych warunków uprawy herbaty w Gruzji, gdzie na przemian występuje wysokogórskie powietrze i morska bryza.

Producent stojący za tym projektem od 2016 roku stopniowo odnawia opuszczone plantacje herbaty w rejonie Guria. Odnowił 25 hektarów plantacji i przyczynia się do renesansu gruzińskiej herbaty. Krzewy herbaciane są uprawiane z nasion herbaty, co zapewnia wysokiej jakości plony o bogatym smaku i właściwościach aromatycznych. Na plantacjach nie stosuje się żadnych środków chemicznych, co gwarantuje czystość i jakość produkcji.

Wyjątkowość tych plantacji jest wzmocniona przez sadzenie drzew Paulownia tomentosa, które tworzą idealne środowisko dla wzrostu krzewów herbacianych. Drzewa te zapewniają cień, zwiększają wilgotność i chronią krzewy herbaciane przed silnymi wiatrami, przyczyniając się do powstania bogatego mikroklimatu.