Gruzińska zielona herbata Kolkhida

Napar i smak herbaty

Gruzińska zielona herbata Kolkhida daje napar o jasnym, wyraźnym kolorze. Kwiatowemu i świeżemu aromatowi towarzyszy słodki, bardzo harmonijny smak. Mimo że jest to zielona herbata, brakuje jej typowej cierpkości. Bogato zastąpiona jest świeżością, w której szybko się zakochacie.

Pochodzenie herbaty

Rosyjska rodzina królewska około 1900 roku zainteresowała się również możliwością uprawy herbaty w Gruzji. To pokazuje, jakie znaczenie miała kiedyś gruzińska herbata. Ciekawe jest to, że nikt nie nazywał jej inaczej niż "herbatą rosyjską" (podobnie jak herbaty uprawiane w Indiach określano mianem "angielskich"). Komunistyczni przywódcy Lenin i Stalin również odcisnęli niezatarte piętno na historii gruzińskiej herbaty. Pierwszy twierdził, że "herbata jest napojem proletariatu i musimy produkować jej dużo", drugi wywierał niezwykłą presję, aby zmaksymalizować gruzińską produkcję herbaty. Jednak gdy tylko Związek Radziecki upadł, a Gruzja stała się niepodległym krajem, plantacje herbaty uległy degradacji, a zakłady produkcyjne stały się przestarzałe, aż zostały zamknięte. Gruzinom brakowało własnych procesów, a może nawet chęci do rozwoju przemysłu herbacianego.

Mimo to w wielu ogrodach nadal rosły drzewa herbaciane, z których nieliczni entuzjaści zbierali i ręcznie wytwarzali 50-100 kilogramów herbaty na własny użytek i do sprzedaży detalicznej. Dopiero po 2000 roku postanowili przywrócić herbacie gruzińskiej dawną świetność. Wyruszyli oni w celu zbadania tradycyjnych metod uprawy i przetwarzania liści herbaty, szczególnie w regionie Fujian w Chinach. Teraz w Gruzji dorasta pokolenie herbaciarzy, którzy łączą nowo nabytą wiedzę z doświadczeniem swoich poprzedników.

Gruzińska zielona herbata Kolkhida jest wytwarzana z krzewów herbacianych Camellia sinensis Kolkhida, które pochodzą z równiny Kolkhida w regionie Guria. Jest to obszar, którego brzegi są skąpane w Morzu Czarnym i otoczone górami. Wyjątkowy mikroklimat, na który wpływa wilgotne powietrze morskie i świeże powietrze górskie, jest niezwykle korzystny dla krzewów herbacianych. W ich rozwoju pomaga również fakt, że rosną w cieniu "chińskich drzew cesarskich" o botanicznej nazwie Paulownia tomentosa. Zapewniają one krzewom ochronę przed wiatrem, cień i wilgoć. Mogą rosnąć powoli i stabilnie, co jest ważne dla gromadzenia cennych aminokwasów w liściach.

Producentem tej herbaty jest firma uprawiająca około 25 hektarów opuszczonych wcześniej plantacji. Czyni to od 2016 r. Swój sukces zawdzięcza nie tylko entuzjazmowi wszystkich pracowników, ale także odnowieniu ogrodu nowymi roślinami wyhodowanymi z nasion. Krzewy herbaciane uprawiane są bez użycia nawozów przemysłowych, a liście zbierane i przetwarzane są ręcznie. Gruzińska zielona herbata Kolkhida uważana jest za absolutnie wyjątkową. W porównaniu do popularnych azjatyckich odmian zielonych ma zupełnie inny aromat i smak.