UBE BIO – PROSZEK

Napar i smak herbaty

Organiczny proszek z ube wyróżnia się łagodnym, naturalnie słodkim i lekko ziemistym smakiem. Wyczuwalne są w nim nuty przypominające orzechy i wanilię, co nadaje całości harmonijny, kremowy charakter. W porównaniu do batatów czy taro – produktów, do których ube jest często porównywane – jego smak jest bardziej subtelny.

Chcesz przygotować popularne latte z ube? Najpierw wymieszaj proszek z niewielką ilością gorącej wody, aż uzyskasz gładką pastę, a następnie dodaj ciepłe lub zimne mleko. Produkt ten sprawdza się również doskonale w smoothie, owsiankach, lodach, kremach, oraz rozmaitych deserach. Oprócz walorów smakowych nadaje potrawom atrakcyjny, fioletowy kolor.

Pochodzenie herbaty

Na Filipinach ube nie jest jedynie czymś modnym z mediów społecznościowych. Ten fioletowy pochrzyn – znany botanicznie jako *Dioscorea Alata* – ma długą tradycję w lokalnej kuchni i jest uprawą głęboko zakorzenioną w kulturze Azji Południowo-Wschodniej. Jeśli natknąłeś się na zdjęcia ciast, lodów czy latte o intensywnie fioletowej barwie, całkiem prawdopodobne, że to właśnie ube odpowiadało za ten wyrazisty kolor.

*Dioscorea Alata* to pnącze, które najlepiej rozwija się w ciepłym i wilgotnym klimacie tropikalnym, wymagają dużej ilości wody oraz żyznej, przepuszczalnej gleby. Choć jego długie pędy pną się w górę po podporach, to, co najciekawsze, kryje się pod ziemią. To właśnie tam rozwijają się bulwy, przybierając różne odcienie fioletu w zależności od odmiany, rodzaju gleby i warunków uprawy. Zazwyczaj nadają się one do zbioru po około 8–11 miesiącach.

Barwa jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech ube. Ten naturalny kolor wynika z obecności antocyjanów – rozpuszczalnych w wodzie barwników roślinnych, występujących również w takich produktach jak borówki czy czerwona kapusta. Dzięki nim ube może służyć jako naturalny barwnik do ciast, kremów i innych potraw. Stanowi ono również źródło węglowodanów złożonych oraz błonnika.

Ube wyróżnia się również interesującym profilem odżywczym.
Jego bulwy zawierają przede wszystkim:

• węglowodany złożone,
• błonnik,
• antocyjany,
• inne związki o działaniu antyoksydacyjnym.

Aby zachować ich charakterystyczną barwę, aromat i smak, po zbiorach bulwy poddano kilku etapom przetwarzania. Najpierw pozostawiono je na krótki czas w ciepłym i suchym miejscu, by mogły się odpowiednio „ustabilizować”. Następnie trzeba było je oczyścić, poddać obróbce termicznej, obrać, pokroić w cienkie plastry i delikatnie wysuszyć w kontrolowanej temperaturze. Na koniec zmielono je na drobny proszek i przesiano.

Warto również zaznaczyć, że ube to prawdziwy pochrzyn (yam), a nie odmiana fioletowych batatów, z którymi bywa często mylony. Na Filipinach wykorzystuje się go do przygotowywania rozmaitych słodkich specjałów. Do najbardziej znanych należy *ube halaya* – tradycyjny, gęsty deser przyrządzany z ugotowanego i rozdrobnionego fioletowego pochrzynu. To właśnie dzięki tej filipińskiej tradycji cukierniczej ube stopniowo zyskało popularność na całym świecie; dziś jego charakterystyczny kolor i delikatny smak można spotkać w nowoczesnych kawiarniach i cukierniach daleko poza granicami jego ojczyzny.