PRZYTULIA WŁAŚCIWA (Galium verum) - zioło

NAPAR I SMAK ZIOŁA

Bogaty i ziemisty zapach połączony z naturalnym słodkawym smakiem. Napar jest
koloru mocno bursztynowego.

POCHODZENIE ZIOŁA

Jej nazwa kojarzy się raczej negatywne. Jednak jeżeli dacie jej drugą szansę i
bliżej ją poznacie, uznacie to stwierdzenie za krzywdzące.

Problem z przytulią polega na tym, że dopóki nie jest Wam ona potrzebna ze
względu na jej właściwości lecznicze, dopóty nie jest ona mile widziana w Waszym
otoczeniu. Rodzina Gallium liczy sobie kilkaset odmian przytulii. Chociaż
niektóre z nich zdołały się osiedlić w Arktyce, to na ogół można spotkać tę
roślinę głównie w umiarkowanych i subtropikalnych strefach klimatycznych. Do
najbardziej powszechnych w naszym regionie należą przytulia właściwa (Galium
verum) i przytulia czepna (Galium aparine).

Oba te gatunki zawierają minerały, garbniki i inne substancje pożyteczne dla
zdrowia, dlatego były często stosowane w medycynie ludowej, głównie do leczenia
ran i problemów skórnych. Przytulia właściwa jest także wykorzystywana przy
produkcji serów (głównie w Anglii) oraz do barwienia tkanin. W Danii odgrywała
ważną rolę w trakcie seansów wywoływania duchów. W nordyckich legendach jest
łączona z żoną Odyna, rezolutną boginią Frigg. Galium verum dorasta do wysokości
jednego metra, a jej drobne kwiaty uderzają pięknym złotym kolorem i zapachem
świeżo skoszonej łąki.

Przytulię można łatwo rozpoznać po jej charakterystycznej łodydze. Ta łatwo
przyczepia się do ubrań i sierści zwierząt. W przeszłości babcie zielarki nie
pozwalały na jej stosowanie ze względu na szeroki zakres oddziaływania na ludzki
organizm. W dawnych czasach przytulia znalazła swoje zastosowanie jako
odpowiednie wypełnienie materacy – czepliwe gałązki dobrze utrzymywały ich
kształt i czyniły je wygodnymi.

Szereg korzyści zdrowotnych przynosi nam natka przytulii. Napar z niej nie jest
przeznaczony tylko do picia. Doskonale sprawdza się jako dodatek do kąpieli oraz
przy okładach. Napoju z przytulii nie powinny pić kobiety w ciąży oraz karmiące,
aplikacja zewnętrzna nie powinna przysparzać problemów, jednak doradzamy
konsultację z lekarzem.