MIESZANKA ZIOŁOWA DLA MATEK KARMIĄCYCH

Napar i smak herbaty

Bardzo przyjemny zapach i delikatny smak. Być może tak by opisał „Mieszankę ziołową dla matek karmiących“ szczęśliwy ojciec. Ta herbata jest naprawdę smaczna. W smaku przebijają się słodkie elementy anyżu i kopru włoskiego, a także ich subtelny, pieprzowy posmak. Napar jest jasnożółty i aromatyczny.

Pochodzenie herbaty

Wszystkie trzy składniki nabywamy od sprawdzonego europejskiego dostawcy. Warto jednak wspomnieć o ich prawdziwym pochodzeniu.

Anyżem określa się owoce rośliny zwanej biedrzeniec anyż. Jest to roślina jednoroczna pochodzącą z basenu Morza Śródziemnego i Azji. Osiąga wysokość półtora metra, ma gałęziaste łodygi i kwitnie na biało. Rośnie na nasłonecznionych miejscach i cała pachnie. Biedrzeniec anyż jest w zielarstwie popularne już od średniowiecza, kiedy to podobno odpędzał dżumę. Obecnie jest uprawiany również w naszym regionie, ale częściej można go spotkać w Hiszpanii, Turcji, Indiach i Meksyku. Kwitnie od czerwca do sierpnia, owoce są zbierane od sierpnia do września, potem są zostawiane, aby dojrzały, a następnie suszy się je rozłożone warstwami. Anyż jest bardzo popularną przyprawą. Na Bałkanach dodaje się go do pieczywa, używa się go również w kuchni indyjskiej i chińskiej.

Koper włoski jest rośliną dwuletnią, podobną do kopru ogrodowego. Znaleźć można go w basenie Morza Śródziemnego, Azji, a także na przykład na południowych Morawach. Roślina ta może osiągać wysokość dwóch metrów, ma prostą, lekko wyżłobioną łodygę, a kwitnie na żółto. Owoce są jaśniejsze, ale mniej więcej tej samej wielkości jak kminek. Nasiona kopru są zbierane co dwa lata, dwa lub trzy razy, w drugiej połowie lata i wczesnym rankiem. Suszy się całe kiście. Koper włoski także jest popularnym lekarstwem od tysięcy lat. Stosuje się go nie tylko do produkcji wywarów, ale także do tworzenia balsamów, środków do mycia włosów, ekstrakty dodaje się do past do zębów, mydeł itp. Koper jest często używany w kuchni prowansalskiej, dodaje się go także wyrobów cukierniczych i piekarniczych a jego aromat można wyczuć w wielu likierach.

Kminek, czyli typowa przyprawa w każdej naszej kuchni, którą możemy znaleźć także w całej środkowej i północnej Europie, na Syberii i w Azji. Jest to jedna z najstarszych przypraw, która była stosowana jako ochrona przed złymi czarami. Roślina o nazwie kminek zwyczajny jest dwuletnia, mierzy niekiedy prawie metr. Kwitnie na biało a owoce zbiera się pod koniec czerwca i na początku lipca. Najlepiej suszy się ją na rusztach.