KORZEŃ GORYCZKI (GENTIANA LUTEA) - zioło
Jak sama nazwa wskazuje, goryczka nie będzie rozpływać się na języku. To jednak nie zabrania jej być dobroczynną dla Waszego zdrowia. Ta wieloletnia roślina pochodząca z południowej i środkowej Europy zadomowiła się również u nas, dlatego szkoda byłoby tego nie wykorzystać.
Skład
100 % GoryczkaNapar i smak zioła
Napar z suszonego korzenia goryczki ma przejrzystą barwę – od jasnożółtej po złotą – oraz charakterystyczny, lekko ziemisty aromat. W smaku jest wyraźnie gorzki i bezpośredni; nie należy spodziewać się w nim żadnej słodyczy ani kwiatowych nut. Gorycz pojawia się szybko, jest pełna i długotrwała – utrzymuje się na języku jeszcze przez kilka minut po przełknięciu napoju. Jeśli wypijesz filiżankę naparu z goryczki przed posiłkiem, szybko zrozumiesz, dlaczego tradycyjnie stosuje się go w celu wspierania prawidłowego trawienia. Pobudza on kubki smakowe, stymuluje wydzielanie śliny i wysyła organizmowi wyraźny sygnał: czas zabrać się do pracy.
Pochodzenie zioła
Według legendy odkrycie właściwości goryczki zawdzięczamy iliryjskiemu królowi Gentiusowi. To właśnie od jego imienia roślina wywodzi swoją łacińską nazwę – *Gentiana lutea*.
Ta imponująca bylina jest jednym z najbardziej charakterystycznych przedstawicieli europejskiej flory górskiej. Goryczka żółta osiąga wysokość nawet metra lub więcej. Wyróżnia się grubą, pustą w środku łodygą oraz naprzeciwległymi, szeroko jajowatymi liśćmi z wyraźnie zaznaczonym unerwieniem. W okresie kwitnienia – zazwyczaj od czerwca do sierpnia – roślina wytwarza efektowne, intensywnie żółte kwiaty, zebrane w okółki ułożone piętrowo jeden nad drugim. Roślina sprawia wrażenie silnej i solidnej – podobnie jak jej korzeń, który może osiągać kilka centymetrów grubości i sięgać głęboko w górskie podłoże.
Występuje naturalnie w regionach górskich i podgórskich Europy Środkowej oraz Południowej. Można ją spotkać w Alpach, Pirenejach, Karpatach i na Bałkanach – najczęściej na górskich łąkach i pastwiskach, na wysokościach od około 800 do 2500 metrów n.p.m. Preferuje dobrze przepuszczalne, wapienne gleby oraz stanowiska o dużym nasłonecznieniu. Ze względu na nadmierne pozyskiwanie, roślina ta jest obecnie w wielu krajach objęta ochroną i uprawiana w kontrolowanych warunkach.
Najcenniejszą częścią rośliny jest korzeń, który zbiera się dopiero po kilku latach wzrostu – w okresie, gdy zawiera najwyższe stężenie substancji czynnych.
Korzeń goryczki zawiera przede wszystkim:
- gorzkie glikozydy irydoidowe (np. gencjopikrozyt, amarogentyna – jedna z najbardziej gorzkich znanych substancji naturalnych),
- ksantony,
- flawonoidy,
- alkaloidy,
- olejki eteryczne,
- garbniki,
- przyczynia się do prawidłowego trawienia,
- sprzyja odświeżeniu organizmu,
- pobudza apetyt.
To właśnie wysoka zawartość substancji gorzkich sprawia, że roślina ta jest tradycyjnie wykorzystywana w naparach ziołowych, nalewkach oraz aperitif. Po wysuszeniu korzeń goryczki służy do przygotowywania herbaty i odwarów; stanowi również składnik likierów ziołowych oraz trunków ułatwiających trawienie – szczególnie we Francji, Szwajcarii i we Włoszech. Choć jest to produkt naturalny o długiej historii stosowania, należy go spożywać z umiarem; kobiety w ciąży oraz karmiące piersią powinny zawsze przed jego użyciem skonsultować się z lekarzem.
Zalety herbaty
Wzór opakowania ziół
Mocne aluminiowe opakowanie z zamknięciem strunowym ZIP, które umożliwia wielokrotne otwierania i zamykanie. Najwyższej jakości opakowanie, które zachowuje charakter ziół. Zioła są w nim zawsze hermetycznie zamknięte, aby nie miały kontaktu z wilgocią, światłem i obcymi zapachami. Są one bardzo podatne na te trzy czynniki mające znaczący wpływ na ostateczną jakość samych ziół oraz przygotowanego z nich naparu.
Przygotowanie herbaty
|
|
|
|
Sposób przygotowania
Wsypujemy jedną łyżkę goryczki do dzbanka i zalewamy ½ litra wody.
Gotujemy na średnim ogniu przez 30 minut.
Następnie wywar przecedzamy.
GLS
DPD
GLS Punkty/Automaty
Orlen paczka
InPost Paczkomat 24/7

