Grzyb Maitake BIO (Grifola Frondosa) w proszku

Napar i smak grzyba

Grzyb Maitake BIO należy do tych, które bardzo chętnie dodajemy do potraw lub napojów - w smaku jest łagodny, nieco ziemisty i drzewny, ale na koniec wynagrodzi nas przyjemnym orzechowym posmakiem. Aromat jest lekki, nic gwałtownego. Jeśli przygotujecie maitake w taki sam sposób jak herbatę, uzyskacie kolor od jasno do ciemnobrązowego (w zależności od ilości użytego proszku i długości procesu parzenia).

Pochodzenie grzyba

Jeśli chcecie znaleźć maitake w zielniku, poszukajcie żagwica listkowata (Grifola frondosa). Prawdopodobnie okaże się, że jest to grzyb drzewny, który występuje głównie w lasach strefy umiarkowanej półkuli północnej. Najczęściej występuje w Japonii, Chinach i niektórych częściach Europy. Jego owocniki tworzą duże kępy, często opisywane jako kurze pióra lub liście w kształcie wachlarza. Owocniki tworzą liczne kapelusze o średnicy od 3 do 14 centymetrów. Grzyb ma kolor od szarego do jasnobrązowego, a jego miąższ jest biały.

Dodajmy, że kiście owoców mogą ważyć nawet kilka kilogramów i trzeba ich szukać u podstawy pni i korzeni drzew liściastych. Najlepszy czas to wrzesień lub październik. Ale uwaga - szanse na sukces są raczej niewielkie. Dlatego też w ostatnim czasie wzrosła liczba farm, które hodują maitake w sztucznych warunkach.

Maitake zawiera nie tylko beta-glukany, czyli polisacharydy o właściwościach immunomodulujących, ale także ergosterol, który jest prekursorem witaminy D, oraz witaminy z grupy B (B2, B3, B5), które wspierają metabolizm energetyczny i dobrą kondycję układu nerwowego. Wśród minerałów można wymienić potas, wapń, magnez czy żelazo.

Krótko mówiąc, jest to grzyb popularny z każdej strony. Niektórzy sięgają po niego jako suplement diety, inni wykorzystują go w kuchni. Maitake świetnie sprawdza się na przykład w zupach, sosach czy stir-fry.

Jeszcze jedna uwaga: może się wydawać, że grzyby lecznicze są hitem ostatnich kilku lat. Nie dajcie się zwieść, maitake jest wyraźnie wspomniany w źródłach sięgających czasów dynastii Han (206-210 ne), wzmiankę można również znaleźć w „Chińskim Zielniku” Shen Nong Ben Cao Jing.