DZIURAWIEC LIŚCIE- zioło

Napar i smak zioła

Herbata z dziurawca ma jasny pomarańczowy kolor i charakterystyczny ziołowy zapach. Podczas degustacji poczujesz najpierw przyjemną słodycz, a po niej łagodną cierpkość i gorycz. Wywar z ziela dziurawca można dosłodzić łyżeczką miodu.

Pochodzenie zioła

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) to bardzo charakterystyczna roślina, którą łatwo zauważyć w naturze. Osiąga zazwyczaj wysokość 50-70 cm, ma sztywną , lekko drewniejącą łodygę oraz drobne, eliptyczne liście, które pod światło wyglądają na nakrapiane - w rzeczywistości są to małe gruczoły olejkowe. Największą uwagę przyciągają jednak jego intensywnie żółte kwiaty. Po rozdarciu pozostawiają one na palcach czerwone zabarwienie.

Rośnie praktycznie w całej Europie, ale można ją spotkać także w części Azji oraz północnej Afryki. Preferuje słoneczne i suche stanowiska - skraje łąk, miedz, leśnych dróg czy pastwisk. To właśnie odpowiednia ilość światła jest kluczowa dla wytwarzania substancji czynnych, dzięki którym dziurawiec jest tak ceniony.

Ziele należy zbierać w okresie pełnego kwitnienia, najczęściej w lipcu i sierpniu. W tym czasie zawiera ono najwyższe stężenie związków bioaktywnych. Suszenie powinno odbywać się delikatnie, w cieniu, aby roślina zachowała nie tylko kolor, ale także swoje właściwości.

Dlaczego dziurawiec od wieków zajmuje ważne miejsce w zielarstwie? Jego działanie jest szerokie i kompleksowe. Wspiera równowagę psychiczną, pomaga w stresie i napięciu, sprzyja lepszemu snu oraz ogólnemu odprężeniu. Jednocześnie znajduje zastosowanie także we wspomaganiu trawienia, układu oddechowego oraz pielęgnacji skóry. nie bez powodu od dawna kojarzony był z oczyszczaniem - nie tylko duchowym, ale i fizycznym.

Za jej właściwości odpowiada przede wszystkim bogate spektrum substancji czynnych:

• hiperycyna i pseudohiperycyna
• hiperyforyna
• Flavonoidy (rutyna,kwercetyna)
• garbniki
• olejki eteryczne
• kwasy fenolowe.