BAZYLIA NAĆ+LIŚĆ (Ocimum basilicum)

Napar i smak zioła

Bazylia ma posmak korzenno-słodkawy. Nie ma w niej nic cierpkiego, ale jest bardzo aromatyczna i wyrazista. W suszonej postaci traci część swoich intensywnych tonów, niemniej łatwo ją rozpoznać przy wstępnej degustacji. Nawet w mieszankach herbat. Napar ma jasnożółtą barwę i przyjemny zapach.

Pochodzenie zioła

Botanicy rozróżniają prawie 70 rodzajów bazylii. Roślina z rodziny jasnotowatych pochodzi pierwotnie z Afryki i Ameryki Południowej, jednak wybrane rodzaje są hodowane na całym świecie.

Bazylia pospolita (Ocimum basilicum) dotarła do Europy Środkowej prawdopodobnie z Indii w XVI wieku. Jest to jednoroczne roślina osiągająca wysokość od 20 do 40 centymetrów. Łodyga jest naga, liście są podłużne i owalne, niekiedy ze ząbkowanymi krawędziami. Bazylia pospolita kwitnie na biało od lipca do września, jej owoce to tzw. orzeszki - owoc rozpadając się na cztery suche nasiona.

Jeśli chodzi o siedliska, bazylia dobrze rozwija się w ciepłych i nasłonecznionych miejscach. Lubi pulchną i bogatą w składniki odżywcze glebę. Nasiona wysiewa się w marcu.

W celach gastronomicznych lub medycznych zbiera się nać i liście – robi się to 2 lub 3 razy w roku. Najlepszy czas na zbieranie jest między 11 a 14 godziną, kiedy to w roślinie jest maksimum najważniejszych substancji. Bazylia powinno się suszyć w cieniu albo w pękach lub rozłożoną na tkaninie. Poprawnie wysuszona bazylia ma ciemnozielony kolor.

Bazylia jest niezwykle popularna już od czasów Starożytnej Grecji. Była wtedy wykorzystywana do leczenia ukąszeń węża lub skorpiona. Obecnie ma szerokie zastosowanie – jest między innymi wykorzystywana jako przyprawa i roślina lecznicza.