MIĘTA PIEPRZOWA (Mentha piperita)

Napar i smak zioła

Mięta ma jasnożółty napar, który pachnie oraz smakuje mentolem i miętą pieprzową. Napar nie jest gorzki i cierpki, za to przyjemnie odświeża i chłodzi.

Pochodzenie zioła

Liście mięty pieprzowej (Mentha piperita) zbiera się przez całe lato. Roślinę, która rośnie raczej w Europie Zachodniej, nie znajdziemy w naszym regionie w środowisku naturalnym. Nadaliśmy jej za to parę własnych nazw, jak na przykład balsam, miętkiew czy miętkiewa.

Mięta osiąga wysokość 50-80 centymetrów, łodygi są proste, czworoboczne i włochate, liście są owalne. Mięta pieprzowa kwitnie od lipca do października jasnofioletowymi kwiatami.

Nać ucina się tuż przed kwiatem, robi się to dwa razy do roku, najlepiej około południa, kiedy ma w sobie najwięcej olejków eterycznych. Suszy się ją ostrożnie, w cieniu, w temperaturze nieprzekraczającej 35 ⁰C. Wysuszoną roślinę trzeba przechowywać w ciemnym i suchym miejscu.

Wokół mięty i jej zastosowań krążyć wiele legend i mitów. Możemy ją spotkać podczas obrzędów weselnych, w domach, do których chce się przywołać miłość oraz w spiżarniach, gdzie odpędza myszy. Żaden europejski konsument nie uniknie kontaktu z nią – mięta jest zawarta w składzie past do zębów, gum do żucia, płynów do płukania ust, żeli do masażu i słodyczach. Stosuje się ją również do produkcji napojów oraz marynowania mięsa czy przetwarzaniu warzyw.