Hojicha: herbata, o której (może) jeszcze nie słyszałeś

To zielona herbata, a jednak ma kolor ciemnego miodu. Pachnie prażonymi orzechami i karmelem, nie ma w sobie ani krzty goryczki i pozostawia na języku wrażenie, jakby ktoś zjadł łyżeczkę pieczonych cukierków. Jeśli myślisz: „To nie może być zielona herbata”, uwierz nam, właśnie tak reaguje prawie każdy, kto po raz pierwszy zetknie się z hojichą.

Być może zastanawiasz się, jak hojicha wypada w porównaniu ze słynną matchą. Różnica jest większa, niż mogłoby się wydawać:

Hojicha (wymawiane „hojicha”) poddawana jest krótkiemu, intensywnemu procesowi prażenia na węglu drzewnym. To znacząco zmienia jej kolor, smak i aromat, ale technicznie rzecz biorąc, nadal jest to zielona herbata. Liście są najpierw gotowane na parze, aby zapobiec utlenianiu, a następnie umieszczane na gorących metalowych talerzach.

Rezultatem jest napój łączący w sobie to, co najlepsze z obu światów. Zachowuje właściwości zielonej herbaty, ale jego smak i aromat są bliższe lekko palonej kawie oolong lub kawie jasnoziarnistej.

Pierwszy łyk, który zmieni Twoje spojrzenie na zieloną herbatę

Gdybyśmy mieli opisać hojichę trzema słowami, byłyby to: gładka, ciepła i orzechowa. Ten napar to dokładne przeciwieństwo wszystkiego, co zazwyczaj kojarzy się z zieloną herbatą. Nie ma w nim cierpkości ani trawiastej ostrości. Zamiast tego, odnajdziesz przyjemnie słodki smak z nutami prażonych kasztanów, orzechów laskowych i miękkiego karmelu.

Wiele osób opisuje hojichę jako „coś pomiędzy herbatą a kawą”. Pachnie i smakuje jak poranna kawa, ale nie pozostawia uczucia rozdrażnienia ani ciężkości w żołądku. Jeśli więc szukasz napoju, który zastąpi popołudniowe espresso, to jest to.

Co sprawia, że herbata hojicha jest tak wyjątkowa?

Jego motto mogłoby brzmieć: „minimum kofeiny, maksimum przyjemności”. Jedna filiżanka hojichy zawiera około 10–15 mg kofeiny, podczas gdy klasyczna zielona herbata ma około 25–35 mg, a filiżanka czarnej kawy około 80–100 mg. Dzięki procesowi palenia, duża część kofeiny po prostu wyparowuje. Dzięki temu możesz delektować się hojichą po kolacji lub przed snem, nie martwiąc się o nieprzespaną noc.

Zielona herbata zawiera aminokwas L-teaninę, który, jak wykazują badania, może wspomagać produkcję fal mózgowych alfa, czyli fal wytwarzanych przez mózg podczas medytacji lub głębokiej koncentracji. Badanie kliniczne z 2019 roku wykazało, że regularne spożywanie L-teaniny przez cztery tygodnie pomogło poprawić jakość snu i zmniejszyć subiektywne odczucie stresu u zdrowych dorosłych uczestników.

Prażenie nie powoduje zmniejszenia zawartości L-teaniny, dlatego hojicha nadal może przynosić korzyści.

Jak właściwie powstaje hojicha?

Bazą jest zawsze zielona herbata, najczęściej bancha (czyli herbata z późniejszych zbiorów), czasem sencha lub kukicha, która powstaje głównie z gałązek i łodyg krzewu herbacianego. Po zbiorze liście są najpierw parowane, aby zapobiec utlenianiu, a następnie starannie zwijane i rozkładane na metalowych arkuszach. Potem następuje kluczowy moment – krótkie, ale bardzo intensywne prażenie na węglu drzewnym.

Punkt zwrotny następuje, gdy ponad rozżarzonymi węglami zaczyna rozbrzmiewać delikatny trzask. Herbata jest wystawiana na działanie intensywnego ciepła przez kilkadziesiąt sekund i w tym krótkim błysku następuje całkowita transformacja. Zieleń ustępuje miejsca ciepłym odcieniom bursztynu, znaczna część kofeiny wyparowuje z liści, a cierpki, trawiasty aromat ustępuje miejsca zapachowi przywodzącemu na myśl świeżo upieczony chleb i prażone orzechy.

To trochę jak obserwowanie, jak ciasto w piekarniku zamienia się w złocistego croissanta. Chemia robi swoje, a efekt przypomina przepyszną magię.

W ostatnich latach odpady stały się trendem

Jest rok 1920. W Kioto kupiec siedzi nad stertą niesprzedanej zielonej herbaty. Liście starzeją się, tracą świeżość i powoli lądują w koszu. Ale kupiec nie zamierza się poddać. Postanawia spróbować wypalić starą herbatę i to, co uzyskał, go zaskoczyło.

Zamiast wysuszonej, zwietrzałej herbaty, z patelni unosił się zupełnie nowy, odurzający aromat. A smak? Okrągły, delikatny, słodki. Coś, co miało trafić do kosza, nagle stało się nowym japońskim fenomenem. Japończycy docenili jej łagodność, dostępność i fakt, że mogli się nią delektować o każdej porze dnia. Od tamtej pory zasada produkcji nie zmieniła się, a jedynie została udoskonalona.

Dziś hojicha jest wytwarzana z różnych zielonych baz i o różnych właściwościach, ale prażenie na węglu drzewnym, które nadaje jej niepowtarzalny charakter, pozostaje niezmienne.

Czym zaskoczy hojicha?

Dzięki swoim wyrazistym orzechowo-karmelowym nutom, hojicha ma dziś niezwykle wszechstronne zastosowanie. Tak zwane latte hojicha jest hitem w kawiarniach nie tylko w Japonii, ale i na całym świecie. Ale ma również stałe miejsce w wypiekach. Japończycy często dodają ją do lodów, ciast, ciasteczek i czekolady, gdzie jej prażony smak sprawdza się zaskakująco dobrze.

W ManuTea oferujemy ją w dwóch wariantach. Możesz wybrać sypką herbatę Japan Hojicha BIO z regionu Kagoshima w czystej, ekologicznej jakości. Jeśli jednak kuszą Cię domowe latte lub kulinarne eksperymenty, sięgnij po Japan Hojicha Powder BIO – drobno zmieloną herbatę w proszku, która idealnie komponuje się z napojem.

Jak przygotować hojichę

Przygotowanie hojichy jest proste i uwzględnia drobne niedokładności. W przeciwieństwie do łagodniejszych zielonych herbat, nie trzeba się martwić o jej przypalenie lub czas parzenia. Idealna temperatura wody to około 80–90°C, a czas parzenia to około 1–2 minuty. Sypaną hojichę zaparzaj w czajniczku lub sitku, albo po prostu wsyp zmieloną do wody.

A jeśli chcesz spróbować latte z hojichą, rozpuść łyżeczkę proszku w 30-50 ml gorącej wody i dolej ciepłego mleka – krowiego, owsianego lub innego. Dodaj szczyptę miodu lub syropu z agawy, a nagle masz w dłoni napój, który rozgrzeje Cię w chłodniejsze dni, a na ciepło sprawdzi się również jako mrożona wersja.

Skosztowałeś już hojichy, czy dopiero ją odkrywasz?