GRECKA HERBATA GÓRSKA BIO (GOJNIK GÓRSKI) – HERBATA MURSALNA

Smak i napar herbaty

Żółtopomarańczowy napar może w smaku nieco przypominać herbatę z macierzanki, szałwii lub melisy. Jest słodkawy, ziołowy i bardzo przyjemny.

Pochodzenie herbaty

Roślina *Sideritis scardica* (znana jako herbata górska lub gojnik) była znana już starożytnym Grekom. Jej właściwości opisał między innymi lekarz i botanik Dioskorides. Już w tamtych czasach uważano ją za zioło pomagające w leczeniu ran zadanych żołnierzom przez żelazną broń. Co więcej, sama nazwa rodzaju *Sideritis* wywodzi się od greckiego słowa *sideros*, oznaczającego „żelazo” – dlatego roślinę tę nazywa się czasem „ziołem żelaznym”.

Roślina ta – określana często mianem herbaty górskiej, gojnika lub herbaty pasterskiej – należy do rodziny jasnotowatych (*Lamiaceae*), co czyni ją krewniaczką mięty, macierzanki, szałwii i lawendy. W stanie dzikim występuje przede wszystkim na wysokogórskich terenach Bałkanów oraz wschodniej części basenu Morza Śródziemnego – głównie w Grecji, Bułgarii i Turcji. Rośnie na wysokościach od około 1000 do 2000 metrów n.p.m., zazwyczaj na skalistych zboczach, suchych łąkach i urwiskach, gdzie gleba jest uboga w składniki odżywcze, za to powietrze – wyjątkowo czyste.

Na pierwszy rzut oka roślina ta wydaje się niepozorna, a przy tym niezwykle urokliwa. Osiąga wysokość około 15–40 centymetrów. Wyróżnia się wyprostowaną łodygą, wąskimi liśćmi pokrytymi drobnymi, srebrzystymi włoskami oraz niewielkimi żółtymi kwiatami, zebranymi w gęste skupiska. Włoski te chronią roślinę przed wysychaniem i silnym górskim słońcem – jest to naturalne przystosowanie do surowych warunków, w których gatunek ten występuje.

Obecnie *Sideritis montana* (gojnik górski) jest w wielu regionach rośliną objętą ochroną, ponieważ w przeszłości często pozyskiwano ją ze stanu dzikiego. Wysokiej jakości susz pochodzi dziś głównie z kontrolowanych górskich upraw, gdzie roślinę hoduje się w sposób łagodny, bez użycia środków chemicznych. Dzięki temu zachowuje ona wysokie stężenie cennych substancji oraz swój charakterystyczny, aromatyczny zapach.

Gojnik górski zawiera między innymi:

• flawonoidy (apigenina, luteolina),
• olejki eteryczne,
• kwasy fenolowe,
• garbniki,
• składniki mineralne (potas, magnez, żelazo, cynk),
• pierwiastki śladowe (miedź, selen).