Eliksir Yerba Mate na żołądek

Napar i smak herbaty

Po zalaniu gorącą wodą herbata Eliksir Yerba Mate na żołądek ma jasnożółty kolor, subtelny, ziołowy aromat i bardzo przyjemny, lekki smak. Ponieważ zmieszaliśmy tę mieszankę w taki sposób, aby nie podrażniała, rezultat jest łagodny, ziołowy, ziemisty i przyjemnie pikantny.

Pochodzenie herbaty

Zacznijmy od yerba mate, tradycyjnego południowoamerykańskiego napoju wytwarzanego z liści ostrokrzewu paragwajskiego (Ilex paraguariensis). Rośnie on głównie w Argentynie, Paragwaju, Urugwaju i południowej Brazylii. Ten wiecznie zielony krzew lub małe drzewo dorasta do 15 metrów wysokości, ma sztywne, błyszczące, ciemnozielone liście i kwitnie białymi kwiatami. Owoce to małe czerwone jagody, które dojrzewają jesienią. Ostrokrzew preferuje ciepły i wilgotny klimat i jest najczęściej uprawiany w subtropikalnych lasach Ameryki Południowej.

Jednak to nie kwiaty czy owoce przyciągają uwagę. Najciekawsze w ostrokrzewie paragwajskim są liście i gałązki. To właśnie z nich wytwarzana jest yerba mate, będąca integralną częścią południowoamerykańskiej kultury i życia codziennego. Historia yerba mate sięga czasów prekolumbijskich, kiedy to po raz pierwszy została użyta przez rdzennych mieszkańców Ameryki Południowej Guaraní i inne rdzenne plemiona. Była dla nich świętą rośliną i stanowiła środek do osiągnięcia siły, witalności i wewnętrznego spokoju.

Współczesna nauka pokazuje, dlaczego mate stała się tak popularna. Oprócz kofeiny, która odpowiada za działanie pobudzające, zawiera ona również alkaloidy, takie jak teobromina i teofilina, a także przeciwutleniacze, witaminy i minerały. Na przykład witaminy z grupy B, witaminę C, magnez, potas i mangan. W rezultacie niektóre z zatwierdzonych korzyści zdrowotnych yerba mate obejmują promowanie prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, zdolność do tłumienia zmęczenia psychicznego i fizycznego, eliminację wody z organizmu i kontrolę masy ciała.

Równie interesująca jest mięta pieprzowa (Mentha × piperita), aromatyczna bylina znana z orzeźwiającego, miętowego zapachu i szerokiego zakresu zastosowań. Wiecie, jak wygląda: Osiąga od 40 do 80 centymetrów, ma prostą, czworokątną łodygę z ciemnozielonymi, jajowatymi, lancetowatymi liśćmi o ząbkowanym brzegu. Liście są petiolate, o długości 4-9 centymetrów. Kwiaty są małe, różowe do fioletowych, ułożone w nieparzyste grona, które tworzą kłosowate kwiatostany na szczycie łodygi. Cała roślina pokryta jest gruczołami wydzielającymi aromatyczne olejki eteryczne, które nadają jej charakterystyczny zapach.

Stosowanie mięty ma długą historię. Suszone liście mięty odkryto w grobowcach z 1000 r. p.n.e. Starożytni Grecy i Rzymianie stosowali ją na niestrawność i jako odświeżający dodatek do kąpieli. Mięta była również wysoko ceniona w średniowiecznej Europie, a w XVIII wieku ludzie zaczęli uprawiać ją komercyjnie do produkcji olejku miętowego.

Liście mięty pieprzowej zawierają 1-2% olejku eterycznego, którego głównymi składnikami są mentol (około 50%) i menton (około 10%). Zawiera również mentofuran, piperyton, garbniki, substancje gorzkie, flawonoidy, kwas octowy i około 40 innych składników. Substancje te przyczyniają się do normalnego funkcjonowania przewodu pokarmowego, normalnego trawienia i funkcji wątroby, normalnego funkcjonowania układu oddechowego, a także promowania relaksu i odporności.